Długie zimowe wieczory sprzyjają przeglądaniu zasobów fotograficznych i tak właśnie natrafiłem na bardzo miłe, zwłaszcza w taki ponury zimowy dzień, wspomnienia z kilkudniowej wycieczki w Bieszczady.
Była połowa lipca tzn. "lipcopada" i pojawiła się w prognozach szansa na kilka dni bezdeszczowej pogody. Plan był już gotowy a ekipa tylko czekała na sygnał.
Wyjechaliśmy z Zamościa i po niedługim czasie, gdy odgłosy wydobywające się z naszych pustych brzuchów zagłuszały muzykę naszych silników, zatrzymaliśmy się w Przeworsku na śniadanie. Z Przeworska ruszyliśmy, coraz bardziej krętymi drogami, na Pogórze Dynowskie by znów po niedługim czasie z ww. powodów zatrzymać się na obiad w karczmie w okolicach Dynowa. Ponieważ lekką przesadą byłoby zatrzymywać się znowu w celach konsumpcyjnych wytrzymaliśmy (wszyscy wiedzą, patrząc na moją sylwetkę, że to głównie o mnie chodziło) bez jedzenia aż do Komańczy. Tam zainstalowaliśmy się w domkach: i zorganizowaliśmy sobie kolację: Rozpalenie ogniska zostało powierzone sile fachowej: Towarzyszyły nam świetliki, dobry humor i niezapomniany klimat bieszczadzkiej nocy. Następnego dnia wybraliśmy się między innymi w okolice Duszatyna: Po drodze niektórzy próbowali przeprawy motocyklem przez zalane górskie drogi: Ludność miejscowa odnosiła się do nas przyjaźnie: Odwiedziliśmy też Muzeum Prymasa Wyszyńskiego, w którym my mieliśmy chwilę zadumy, a siostry zakonne wiele uciechy, no może za wyjątkiem Przełożonej, która załamywała ręce na widok swoich "owieczek" jeżdżących na motocyklach. Pokręciliśmy się również trochę po słowackich drogach i sklepach. Gówną atrakcją była oczywiście sama jazda po krętych bieszczadzkich drogach: i piękne krajobrazy: Obcowaliśmy też z "przyrodą ożywioną" np. z groźnymi żmijami, ale też całkiem miłymi kotkami - i nie mam tu na myśli szanownych rodzicielek naszych żon czy też przedstawielek płci pieknej niezwiązanych z nami wiadomymi więzami. Nie mogło zabraknąć wyjazdu do Wetliny na słynny placek z jagodami. Byliśmy jednak trochę rozczarowani, bo niedzielne przedpołudnie było za wczesną porą by spożyć ten nasz tradycyjny posiłek. Spożyliśmy więc coś innego i zrobiliśmy pamiątkową fotkę. Czas było obierać kurs powrotny. Jeszcze pamiątkowe zdjęcie na tle panoramy Bieszczad: i w dużym upale docieramy do Ustrzyk Dolnych, gdzie czekają na nas dwie upragnione rzeczy: trochę cienia i obiad. No i oczywiście Zagłoba - nasz Przywódca, Przy wódce ... nie wiem jak to się pisze : Po drodze do Przemyśla odpoczywamy w Krasiczynie. Tu ja opuszczam grupę by w szybkim tempie dotrzeć do Zamościa (obowiązki rodzinne) a pozostali mają okazję przeżyć ostatnią przygodę tej wycieczki - powrót z Przemyśla do Zamościa w strugach deszczu, przy akompaniamencie nie tylko swych silników, ale też i błyskawic.
Gdy oglądam te zdjęcia, a jest ich bardzo dużo, jakoś cieplej się na sercu robi i łatwiej znieść tą "przerwę międzysezonową". Myślę że za dwa, trzy miesiące zrobimy powtórkę

Nooo, Wielki, jak zawsze profesjonalnie i z właściwym sobie dowcipem

Świetna wyprawa była można powspominać

Nie ma jak Bieszczady okolicach 5 lipca w Lesku jest moto country warto pojechać w tym terminie i zahaczyć, byłem dwa razy, ale jak ktoś chce wypocząć nie polecam, tańce do rana, a rano budzą się ci co wcześniej padli i tak w kolo

Szkoda,że ja w tym czasie byłem na przymusowym wypoczynku

No Darek "Norek" po koszulce Cię poznałem łobuzie - super foty - do obaczenia na najbliższej możliwej sposobie.

Potwierdzam, to była super wyprawa. Miło wspomina się chwile, spędzone wspólnie w Bieszczadach.
Może w tym roku Lwów.