Ponieważ duża część z nas jest stałymi widzami serialu komediowego "Rancho", a jednym z jego "głównych bohaterów" jest tytułowy trunek spożywany na słynnej ławeczce postanowiliśmy, niczym Jazon z argonautami wyprawiający się po złote runo, zdobyć ten boski napój.

Plan był prosty: wyjazd w sobotę 24 maja, dotarcie do filmowych Wilkowyj (tak naprawdę wieś Jeruzal) i wejście w posiadanie drogą kupna celu wyprawy:
Następnie nocleg poprzedzony biesiadą w celu delektowania się boską zdobyczą oraz spokojny powrót turystyczno-krajoznawczy w domowe pielesze.
W składzie: Manson z Elą, Łysy z Małgosią, WB z Grażką i Sabix wyjeżdżamy z Zamościa w sobotę o 9.00 i szybkim tempem docieramy do Wierzchowisk po Starego. Następnie już pełnym składzie 3 "kredensów" z VTX-em i Drag Starem dla ozdoby ruszamy w kierunku Ryk.
Klątwa wyprawy sprzed kilku lat po "Mamrota" i tym razem daje o sobie znać. Wtedy w Radzyniu Podlaskim "padł" alternator w moim GL1500 i musieliśmy zawrócić. Tym razem na obwodnicy Kurowa "siadła" cała elektryka również w moim GL1200, ale dzięki szybkiej i trafnej diagnozie Erwina udaje mi się w ciągu kilku minut usterkę naprawić.
Po dotarciu do Ryk kwaterujemy się w pensjonacie i już przyzwoicie wygłodzeni, w rosnącym upale, ruszamy w stronę Warszawy, by już po kilkunastu kilometrach zatrzymać się w Niwie Babickiej, w "Cegielni" na obiad. Wybór trafny: szybko, smacznie i niedrogo. Teraz pełni zapału obieramy kurs na północ.
W Trojanowie zjeżdżamy z "17-tki" w kierunku Żelechowa i po krótkim czasie jesteśmy w tym miasteczku. Nie można oczywiście ominąć zwiedzania XVII-to wiecznego Pałacu Lubomirskich (później Zakrzewskich, Danglów i Ordęgów). W towarzyszącym nam upale szczególnie miło było znaleźć się w przepięknie odrestaurowanych, chłodnych podziemiach tego pałacu, w których ulokowano SPA, browar i salę bankietową. Ale trzeba było ruszać dalej. Przez Jarczew i Ciechomin, wąskimi ale malowniczymi, mazowieckimi drogami z dobrym asfaltem, docieramy do Stoczka Łukowskiego. Po krótkim odpoczynku na rynku ruszamy do celu pierwszego dnia naszej wyprawy: przez Seroczyn do Jeruzala. Jak się okazało już w Seroczynie, po usunięciu awarii swej maszyny i całodziennym pościgu, dopędza nas Ryba. Wczesnym popołudniem kruki z Zamościa dolatują do Jeruzala: Przez chwil kilka czujemy się jak bohaterowie naszego ulubionego serialu. Siedzimy na ławeczce pod sklepem Więcławskiej, kupujemy "Mamrota", oglądamy kościółek i plebanię: Cały czas mamy jednak pewien niedosyt i wcale nie chodzi o to, że butelki z trunkiem są zakorkowane. Chodzi o wujta/senatora. Nie pozostało nic innego jak go odwiedzić, więc ruszamy w kierunku wsi Latowicz, w której stoi filmowy Urząd Gminy i dom Pana Senatora. Pamiątkowa fotka i w drogę powrotną. Cały czas czujemy się jak na safari i to nie tylko ze względu na polujące na nas fotoradary, ale przede wszystkim na pogodę. Nam i naszym maszynom chce się pić, więc na stacji paliw w Stoczku Łukowskim "tankujemy do pełna".

Dalej już bez zbędnej zwłoki docieramy na nasz popas w Rykach, po drodze robiąc szybkie zakupy: i delektując się lodami w funkcjonującej od końca lat 40-tych XX wieku lodziarni Pani Janusowej. Ryba nas opuszcza i podąża na umówione spotkanie w Lublinie.
Parkujemy maszyny w garażu mojego teścia: a mój nieoceniony szwagier Marek z małżonką Agnieszką już mają dla nas prawie gotowe potrawy z grila, sałatki, własne pieczywo i inne pyszności. Słowem staropolska biesiada, pogaduchy: i zasłużony sen - no może za wyjątkiem Eli i Mansona, którzy musieli być świadkami "nocnych Ślązaków rozmów" zza ściany.

W słoneczny, niedzielny ranek o 9.00 spożywamy śniadanie, pakujemy się, choć my niegodni to czyścimy Sabixowi obuwie: i ruszamy na zwiedzanie Muzeum Sił Powietrznych w Dęblinie - siłą rzeczy, jako "człowiek z branży" występuję w roli przewodnika: Z Dęblina, trasą nadwiślańska, podziwiając potęgę szeroko rozlanej Wisły docieramy przez Puławy do Muzeum Kochanowskiego w Czarnolesie. I znowu zwiedzanie w cieniu starych parkowych drzew pozwala wytchnąć od upału. Z Czarnolasu obieramy azymut na Kazimierz Dolny, ale ze względu na chęć odwiedzenia Łukasza w szpitalu w Lublinie, omijamy Kazimierz i kierujemy się prosto do Nałęczowa.
Tam spotkanie z rodziną Mansona, obiad w restauracji z kuchennych rewolucji P.Gessler (ceny przystępne, smacznie a porcje tak duże, że prawie nikomu nie udało się zmóc posiłku) i zwiedzanie Parku Zdrojowego.
Po noclegu z małżonką w ryckim pensjonacie Łysy poczuł pewien niedosyt: Ku zdumieniu nas wszystkich ww. osobnik ciągle odczuwał też niedosyt jazdy: Starsi Panowie Dwaj a trzeci odrobinę nieżywy: Czas płynie a my chcemy odwiedzić Łukasza, który po wypadku na lotni doznał poważnego urazu kręgosłupa - ruszamy więc do Lublina, szybko odnajdujemy zatłoczoną od gości salę Łukasza i cieszymy się, że wszystko jest na dobrej drodze. Robimy pamiątkową fotkę: i przy pomruku niezadowolonej pielęgniarki wycofujemy się, by chory "miał czym oddychać".

Tymczasem atmosfera gęstnieje, i to dosłownie: barometr, który jest na wyposażeniu mojego Goldwinga pokazuje nagły i duży spadek ciśnienia, więc pomimo zaproszenia Starego podejmujemy decyzję, że nie zajeżdżamy do Wierzchowisk lecz udajemy się prosto do Zamościa.
Po drodze odłącza się Stary.

Za Piaskami gubię z oczu Sabixa więc zawracam w obawie, że coś mu się stało. Jak się okazuje "zamaskował się" w czasie wyprzedania za busem i jest już dawno przede mną. Kamień z serca.

Przed Krasnymstawem pierwsze krople deszczu, więc na stacji paliw zakładamy kurtki, żegnamy się i lekko zmoczeni, zmęczeni, ale bardzo, bardzo zadowoleni docieramy do Zamościa.
Jeszcze silniki dobrze nie ostygły a już telefony: "To gdzie jedziemy w następny weekend ? ..."

PS. Gdy otrzymam fotki od pozostałych uczestników wycieczki uzupełnię galerię.

Super wyprawa i bardzo świetna relacja

Szybkiego powrotu do zdrowia Łukasz.

Relację poczytam na czasie, na razie luknąłem na zdjęcia.

Wielki Brat pisze: Siedzimy na ławeczce pod sklepem Więcławskiej . . .

Coś mi nie pasowało na zdjęciach więc poszperałem trochę o oto co odkryłem. Panowie i panie zła wiadomość, to nie jest oryginalna ławeczka, siedzicie na wersji turystycznej, poniżej zdjęcie oryginalnej ławeczki.


Nie zmienia to faktu że jest to to samo miejsce co na filmie. Ubiegając posty typu "aż cię skręca z zazdrości" przyznaję się że tak, ale sezon jeszcze długi więc będzie jeszcze okazja do odwiedzenia tego miejsca.

Że nie jest to mebel oryginalny zorientowaliśmy się natychmiast, ale cóż było robić - Mamrota na stojąco ... ?!

Relacja ciekawa jak wiele na forum, jednak zaskoczył mnie wypadek Łukasza. Mam nadzieję że szybko wrócisz do zdrowia.