Pilnie śledząc prognozy pogody ustaliliśmy, że 28 lipcopada 2011 r. jest szansa na bezdeszczową pogodę, która umożliwi nam zorganizowanie wyjazdu i zabawy dla dzieci z zaprzyjaźnionego Domu Dziecka w Nowej Grobli.
Zbiórka pod parkiem w Zamościu i pierwsza niespodzianka - parkingu nie ma, ale byli nasi niezawodni Adepci.
W Tomaszowie dołącza kolejna grupa i wspólnie, 10 motocykli i 3 auta, w dość szybkim tempie pokonuje ponad 90 km dzielących nas od celu.
Ponieważ jesteśmy tam już kolejny raz, dzieci i opiekunowie witają nas jak starych znajomych. Oczywiście nie mogliśmy przyjechać z pustymi rękami. Spore pudło ubrań od Pani Agnieszki Piwońskiej - właścicielki sklepu BOBAS w Rykach, słodycze od Bogusi, rower od Mirka, masę gadgetów od naszych Adeptów pracujących w PGE Dystrybucja i od Majora (jeżeli o czymś zapomniałem-wybaczcie mnie staremu sklerozę).

Przy okazji okazało się, że najlepiej sprawdzającym się prezentem z poprzedniej akcji pomocy dzieciom był oczywiście prezent zupełnie niepraktyczny: Dzieciaki, pomimo że była to grupa tych najmłodszych (starsze wyjechały na wakacje), lgnęły do motocykli: Ale największą furorę zrobił mini motocykl Michała, który dał na nim pokaz akrobacji: Dzieci też chciały spróbować swoich umiejętności, więc nie mogliśmy im odmówić, z tą jednak różnicą, że w roli silnika występował Darek: Po części motoryzacyjnej nastąpiła część sportowa, tzn. mecz piłki nożnej dzieci kontra motocykliści. Sędziował Zgrywus a dopingowali nam liczni kibice. Już po 10 min. meczu dały nam się we znaki niewielkie braki w przygotowaniu kondycyjnym: Niestety, dzięki wyraźnej przewadze waruków fizycznych drużyny przeciwnej, fatalnemu sędziowaniu, źle przygotowanej nawierzchni boiska oraz zbyt krótkiego czasu na aklimatyzację naszej drużyny do znacznie odmiennych przecież warunków klimatycznych przegraliśmy 7:1 .

Na koniec pamiątkowe zdjęcie zwycięzców i pokonanych: Nad krańcowo wyczerpaną drużyną KBM zlitowała się aura zsyłając, jak to w lipcopadzie rzęsisty deszcz . Dzieci chciały żebyśmy jeszcze zostali, lecz zapadał zmierzch i trzeba było wracać. W Tomaszowie pożegnaliśmy grupę tomaszowsko-łaszczowską i udaliśmy się do Zamościa. W domu byliśmy około 21.30. Pomimo dotkliwej piłkarskiej porażki, dzięki roześmianym dziecięcym buziom, humory nam dopisywały jak rzadko . To był dobry dzień .