Założenia były wspaniałe: najpierw dobra, ponad 340 km "traska", a potem zabawa w klimacie country. Dzień zapowiadno idealny do jazdy: temperatura umiarkowana, pozwalająca odpocząć po upałach, bez opadów. Okazało się, że niedzielny poranek pod Parkiem Miejskim w Zamościu powitał nas drobnym deszczykiem, a chętnych do wyjazdu tylko garstka . Po krótkim oczekiwaniu pogoda zrobiła się wymarzona do jazdy więc ruszyliśmy w drogę . Przez Szczebrzeszyn, Frampol, Janów Lubelski dotarliśmy do małego zajazdu w lesie pod Niskiem. Miejsce to słynie z golonki, więc cóż było począć ... zamówiliśmy . Było warto . Ci z nas ze "słabą silną wolą" dali płucom odetchnąć . Teraz można było już ruszyć w kierunku Sokołowa Małopolskiego, gdzie po krótkiej naradzie, z powodu zbyt małej ilości czasu, podjęliśmy decyzję o pominięciu Łańcuta. Ruszyliśmy w kierunku Leżajska i Tryńczy, obserwując po drodze ślady po niedawnej powodzi spowodowanej przez wody Wisłoka i Sanu, by po kilku kilometrach za tą miejscowością skręcić w kierunku Sieniawy. Na terenie przepięknego pałacu Czartoryskich były zimne napoje, lody i w ogóle rozpustne lenistwo . Pomimo to niektórym było za gorąco ... Prezes po drodze gdzieś zniknął, ale ponieważ to jego rodzinne strony, za bardzo się tym nie przejęliśmy. I faktycznie po prawie godzinnej nieobecności wreszcie się pojawił. Gdzie był i co robił nie pytano Wreszcie ruszamy dalej. Jeszcze tylko zdjęcie na tle pałacu: tankowanie naszych spragnionych "stalowych rumaków" i ruszamy krętą i nienajlepszą drogą przez lasy w kierunku Oleszyc, by później doskonale nam znaną trasą dotrzeć do Tomaszowa, gdzie czeka już grupa wyspanych wreszcie "piknikowiczów" Ruszamy do Łaszczowa ... i po niedługim czasie parkujemy na "Dworcu Głównym", gdzie dołączają "gospodarze terenu" ... niektórzy w opłakanym stanie ... Na sygnał Prezesa ruszamy do Dobużka i lądujemy w starym parku na terenie zabytkowego dworku. Później powitanie, dziesiątki standardowych pytań: "ile kosztuje?", "Ile pali?" ... itp. i gospodarz imprezy gdzieś nas ciągnie . Okazało się, że do tzw. namiotu dla VIP-ów. Niech zdjęcia, z dziczyzną w roli głównej, mówią same za siebie . By dopełnić przyjemności ze sceny sączy się muzyka country a po parku galopują jacyś indianie i skalpują co ładniejsze białogłowy . Po sutym posiłku i pogaduchach ... zmęczeni, ale bardzo szczęśliwi ruszamy pojedyńczo do domu. Na koniec jeszcze tylko starcie paru kilogramów much z szyby motocykla, prysznic, paciorek, ... i jak się obudziłem był poniedziałek.
Generalnie nie lubię poniedziałków , lubię tylko weekendy takie jak ten .

http://picasaweb.google.pl/mirekdziura2 ... ek13062010#" onclick="window.open(this.href);return false;